بازدیدها: 0 نویسنده: ویرایشگر سایت زمان انتشار: 1395/03/16 منبع: سایت
یک بطری قدیمی و گرد و خاکی از آن پیدا می کنید کود مایع در گاراژ شما نشسته است. شما ناگهان با یک انتخاب سخت روبرو می شوید. آیا استفاده از این محلول باقی مانده باغ شما را تقویت می کند یا می تواند به گیاهان گرانبهای شما آسیب جدی وارد کند؟ پرورش دهندگان در هر فصل کاشت با این معضل رایج روبرو می شوند. استفاده از محصولات تخریب شده خطر کمبود مواد مغذی جدی را به همراه دارد. حتی ممکن است عدم تعادل شیمیایی مضر در خاک خود ایجاد کنید. ما باید به وضوح بین دو طول عمر متفاوت تعریف و تمایز قائل شویم. اول عمر مفید داخل بطری است. دوم عمر باقیمانده زمانی است که روی خاک اعمال شود. هر دو طول عمر دارای خطرات مالی و باغبانی بالایی برای محصولات شما هستند. در این راهنمای جامع، علم دقیق تجزیه مواد مغذی را بررسی خواهیم کرد. شما یاد خواهید گرفت که چگونه به سرعت علائم فیزیکی انقضا را تشخیص دهید. در نهایت، ما استراتژیهای ذخیرهسازی عملی را به اشتراک میگذاریم تا قدرت بلندمدت محصول شما را به حداکثر برسانیم و از بازدهی شما محافظت کنیم.
کودهای مایع مصنوعی معمولاً در صورت نگهداری صحیح 8 تا 10 سال دوام می آورند، در حالی که مایعات آلی بسیار سریعتر تجزیه می شوند (اغلب در عرض 1 تا 2 سال).
کود مخلوط/رقیق شده باید در عرض 24 ساعت برای جلوگیری از رشد باکتری ها و ریزش مواد مغذی استفاده شود.
شرایط نگهداری (دما و قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش) محرک اصلی ماندگاری طولانی است.
علائم انقضا عبارتند از تبلور، بوی بد (در مواد آلی)، و رسوبات پایدار که دوباره ترکیب نمی شوند.
ممکن است به یک ظرف قدیمی خیره شوید و تعجب کنید: آیا کود مایع منقضی می شود؟ پاسخ مستلزم نگاهی گذرا به شیمی پایه است. فرمول های مصنوعی از محلول های NPK بر پایه مواد معدنی استفاده می کنند. تولید کنندگان نمک های خام را در یک پایه آبی حل می کنند. این پیوندهای شیمیایی ذاتاً در طول دوره های طولانی پایدار می مانند. باکتری ها نمی توانند نمک های معدنی مصنوعی را به راحتی مصرف کنند. بنابراین، این محصولات به ندرت به معنای سنتی خراب می شوند. یک مایع مصنوعی که به درستی مهر و موم شده باشد می تواند یکپارچگی شیمیایی خود را تا یک دهه حفظ کند.
مایعات آلی رفتار کاملا متفاوتی دارند. محصولاتی مانند امولسیون ماهی و عصاره کلپ حاوی مواد بیولوژیکی فعال هستند. میکروب ها به طور طبیعی در این محلول ها وجود دارند. آنها به آرامی مواد آلی داخل بطری را مصرف می کنند. این فعالیت میکروبی باعث تخریب سریع می شود. اکثر فرمول های ارگانیک حداکثر اثربخشی خود را در عرض یک تا دو سال از دست می دهند. شما باید آنها را از نزدیک زیر نظر داشته باشید. رها کردن یک بطری ارگانیک در یک سوله گرم این تجزیه بیولوژیکی را به طرز چشمگیری تسریع می کند.
پرورش دهندگان مدرن اغلب روال تغذیه پایه خود را تکمیل می کنند. شما ممکن است به یک تکیه کنید کود مغذی ثانویه برای تامین منیزیم، گوگرد و کلسیم ضروری. این مواد معدنی خاص به تثبیت کننده های شیمیایی نیاز دارند. تثبیت کننده ها مولکول های سنگین تر را کاملاً در مایع معلق نگه می دارند. با گذشت زمان، این عوامل تثبیت کننده می توانند تجزیه شوند. هنگامی که تثبیت کننده ها از کار بیفتند، مواد مغذی ثانویه با هم جمع می شوند. این تفکیک در نهایت تاریخ 'بهترین تا' را روی برچسب دیکته می کند.
یک کود مصنوعی تاریخ مصرف گذشته به ندرت سمی می شود. یک بطری 10 ساله احتمالاً گیاهان شما را مسموم نمی کند. با این حال، قدرت قابل توجهی را از دست می دهد. نیتروژن اغلب از طریق فرآیندی به نام گاز زدایی خارج می شود. مایع به آرامی بخار آمونیاک را در هوا آزاد می کند. ممکن است دوز توصیه شده را برای محصولات خود اعمال کنید. متاسفانه، محتوای نیتروژن واقعی به شدت کاهش یافته است. با وجود برنامه های منظم تغذیه، گیاهان شما همچنان گرسنگی خواهند داشت.
افت دما اغلب باعث رویدادهای 'نمک خروج' می شود. مواد مغذی جامد می شوند و به ته ظرف می افتند. کریستال های سختی را خواهید دید که در امتداد لبه های پلاستیکی تشکیل می شوند. گاهی اوقات، این بارش یک پوسته ضخیم و نشکن ایجاد می کند. اگر محلول اشباع شود، دیگر نمی تواند مواد معدنی را در خود نگه دارد. این جداسازی فیزیکی به این معنی است که لایه بالایی مایع فاقد مواد مغذی ضروری است.
کودهای آلی علائم آشکاری از آلودگی بیولوژیکی را نشان می دهند. ممکن است رشد کپک های فازی را که روی سطح شناور هستند، مشاهده کنید. یکی دیگر از علائم هشدار دهنده شدید، نفخ بطری پلاستیکی است. میکروب های مضر دی اکسید کربن و متان را به عنوان محصولات جانبی تولید می کنند. این گاز در حال انبساط بسته بندی پلاستیکی را کش می دهد. بطری پف کرده نشان دهنده آلودگی شدید باکتریایی است. هرگز نباید از یک محصول نفاخ روی محصولات خوراکی استفاده کنید.
به تغییرات حسی توجه زیادی داشته باشید. مایعات مصنوعی سالم معمولا شفاف یا رنگی پر جنب و جوش به نظر می رسند. وقتی خراب می شوند، کدر یا کدر می شوند. تغییر بو سرنخ عظیم دیگری را ارائه می دهد. بوی تند و چشمگیر آمونیاک نشان دهنده تجزیه شدید شیمیایی است. اوره به سرعت به گاز آمونیاک تجزیه می شود. اگر کود مصنوعی شما بوی پاک کننده خانگی قوی می دهد، نیتروژن حیاتی خود را از دست داده است.
شما باید بین ته نشین شدن عادی و ریزش مواد مغذی برگشت ناپذیر تفاوت قائل شوید. این مراحل ساده را برای تست لرزش دنبال کنید:
اطمینان حاصل کنید که درپوش محکم بسته شده است.
بطری را به مدت 30 ثانیه به شدت تکان دهید.
بطری را روی یک منبع نور نگه دارید.
ته ظرف را رعایت کنید.
اگر رسوب دوباره در مایع حل شود، محصول زنده می ماند. اگر قطعات سخت از ترکیب مجدد امتناع کنند، فرمول برای همیشه جدا شده است.
هرگز نباید کود رقیق شده را ذخیره کنید. همیشه قانون 24 ساعت را دنبال کنید. کنسانتره ها پس از مخلوط شدن با آب لوله کشی، ثبات شیمیایی خود را از دست می دهند. آب لوله کشی حاوی کلسیم، فلزات سنگین و کلر است. این عناصر باعث واکنش های شیمیایی فوری می شوند. سطح pH به طور چشمگیری در عرض چند ساعت تغییر می کند. این تغییرات pH مواد مغذی را از بین می برد و آنها را به طور کامل برای ریشه های گیاه غیر قابل دسترس می کند. از دسته های مخلوط خود در همان روزی که آنها را درست می کنید استفاده کنید.
باقی گذاشتن کود مخلوط در تجهیزات شما بیوفیلم های خطرناکی ایجاد می کند. باکتری ها در محلول های غذایی رقیق شده رشد می کنند. آنها به سرعت تکثیر می شوند و یک لجن چسبنده و محافظ ترشح می کنند. این بیوفیلم داخل سمپاش های پمپ را می پوشاند. به سرعت خطوط ظریف آبیاری قطره ای را مسدود می کند. تمیز کردن بیوفیلم به مواد شیمیایی خشن و شستشوی شدید نیاز دارد. علاوه بر این، شما خطر اسپری پاتوژن های غلیظ گیاهی را مستقیماً روی شاخ و برگ محصول خود دارید.
کنسانتره ها را همیشه در بسته بندی اصلی خود نگهداری کنید. تولید کنندگان این بطری های خاص را برای حفظ تعادل شیمیایی طراحی می کنند. انتقال کنسانتره به کانتینرهای ثانویه فاجعه میآورد. ظروف شیشه ای می توانند در صورت تجمع گازها خرد شوند. کوزه های پلاستیکی ارزان می توانند در اثر فعل و انفعالات شیمیایی قوی ذوب شوند یا تخریب شوند. برچسبهای اصلی همچنین دستورالعملهای مهم دوز و اطلاعات ایمنی اضطراری را حفظ میکنند.
دماهای شدید پایداری امولسیون مایع را از بین می برد. شما باید به هر قیمتی از چرخه های 'یخ زدگی- ذوب' اجتناب کنید. هنگامی که مایعات منجمد می شوند، کریستال های آب منبسط شده و پیوندهای شیمیایی را پاره می کنند. وقتی ذوب می شوند، به ندرت مواد به درستی با هم مخلوط می شوند. بطری های خود را در یک فضای کنترل شده با آب و هوا نگه دارید. دمای نگهداری ثابت بین 50 درجه فارنهایت و 70 درجه فارنهایت (10 تا 21 درجه سانتیگراد) را هدف قرار دهید.
نور مستقیم خورشید یکپارچگی شیمیایی را خراب می کند. ظروف شفاف اجازه می دهد اشعه ماوراء بنفش به محلول نفوذ کند. قرار گرفتن در معرض اشعه ماوراء بنفش عوامل ظریف کیلیت را تجزیه می کند. علاوه بر این، نور باعث رشد سریع جلبک ها در بطری های شفاف می شود. جلبک ها به طور فعال مواد مغذی لازم برای گیاهان شما را مصرف می کنند. همیشه مایعات خود را در کابینت های تیره یا سطل های ذخیره سازی مات نگهداری کنید.
خطای انسانی پاتوژن های خطرناکی را معرفی می کند. هرگز 'تقاطع' را تمرین نکنید. باغبان ها اغلب یک پیمانه کثیف را مستقیماً در کوزه اصلی فرو می کنند. این اشتباه باکتری های خاک را مستقیماً وارد کنسانتره استریل می کند. باکتری ها به سرعت تکثیر می شوند و کل دسته را از بین می برند. به جای آن مایع را داخل یک قاشق اندازه گیری تمیز بریزید. هرگز باقیمانده کنسانتره را در بطری اصلی نریزید.
باغبانی در مقیاس بزرگ نیاز به نظم و انضباط دقیق موجودی دارد. یک سیستم 'First-In, First-Out' (FIFO) را فوراً پیاده سازی کنید. این سیستم تضمین می کند که قبل از باز کردن بطری های جدید از بطری های قدیمی استفاده کنید.
بطری های تازه خریداری شده را در پشت قفسه قرار دهید.
بطری های قدیمی را برای دسترسی آسان به جلو بکشید.
تاریخ خرید را با استفاده از یک نشانگر دائمی روی درپوش بنویسید.
هر بهار یک بازرسی بصری از موجودی خود انجام دهید.
مایعات استاندارد NPK پایداری فوق العاده بالایی دارند. آنها یک پایه عالی برای کشاورزی عمومی ارائه می دهند. آنها به خوبی در برابر پوسیدگی باکتریایی مقاومت می کنند. با این حال، آنها به شدت مستعد نمک در طول پیش نویس های سرد زمستان هستند. شما باید آنها را در ماه های یخبندان در داخل خانه نگهداری کنید. آنها نسبت های دقیق نیتروژن، فسفر و پتاسیم را برای رشد قابل پیش بینی ارائه می دهند.
فرمول های تخصصی نیاز به درک عمیق تری دارند. هنگام درمان کمبودها، یک کود آمینو اسید کلسیم تسکین هدفمند و سریع را فراهم می کند. شما باید تفاوت ماندگاری بین فرمول های کلات و غیرکلات را درک کنید. فرمول های کیلات یون کلسیم را در یک پوسته اسید آمینه محافظ می پوشانند. این پوسته از واکنش های شیمیایی ناخواسته داخل بطری جلوگیری می کند. در نتیجه، نسخههای کلاتشده با کیفیت بالا نسبت به جایگزینهای غیرکلاتشده، ماندگاری بسیار طولانیتری دارند.
بسیاری از پرورش دهندگان ترجیح می دهند کودهای محلول در آب زیرا مشکلات ذخیره سازی طولانی مدت را حل می کنند. این محصولات به صورت کنسانتره پودر خشک ارسال می شوند. آنها را فقط در صورت نیاز به شکل مایع مخلوط می کنید. کنسانتره های خشک در صورتی که کاملا خشک نگهداری شوند، ماندگاری تقریبا نامحدودی دارند. همتایان مایع از قبل مخلوط شده خیلی سریعتر تخریب می شوند. انتخاب کنسانتره خشک خطر یخ زدن زمستان و هزینه های سنگین حمل بطری را از بین می برد.
شما به یک چارچوب منطقی برای تصمیم گیری خرید نیاز دارید. از جدول زیر برای تصمیم گیری در مورد زمان خرید عمده در مقابل دسته های کوچک بر اساس مصرف سالانه خود استفاده کنید.
| اندازه عملیات | نوع کود | پیشنهادی استراتژی خرید | عامل خطر اولیه |
|---|---|---|---|
| باغبان سرگرمی (حجم کم) | مایعات ارگانیک | دسته های کوچک (8-16 اونس). هر بهار تازه بخرید. | فساد بیولوژیکی قبل از خالی شدن |
| Homestead (حجم متوسط) | پودرهای محلول در آب | کیسه های 5-10 پوندی بخرید. مایع را در صورت نیاز مخلوط کنید. | قرار گرفتن در معرض رطوبت پودر را جمع می کند. |
| مزرعه تجاری (تولید بالا) | پارچه های مایع مصنوعی | ظروف IBC 250 گالنی را به صورت عمده بخرید. | نمک هوای سرد در طول ذخیره سازی. |
طول عمر محصول به محض برخورد با خاک کاملاً تغییر می کند. فرمولهای مایع اثر 'Flash Feed' را فعال میکنند. آنها دسترسی فوری مواد مغذی به سیستم ریشه را ارائه می دهند. گیاهان این مواد معدنی محلول را در عرض چند دقیقه پس از استفاده جذب می کنند. با این حال، این عمل سریع منجر به ماندگاری بسیار کوتاهتری در خاک میشود. محصولات گرانول در طی چند ماه به آرامی آزاد می شوند. مایعات به سرعت پردازش می شوند و به سرعت از مشخصات خاک محو می شوند.
عوامل محیطی باعث دفع مواد مغذی می شوند. فرکانس آبیاری نقش زیادی دارد. آبیاری زیاد گیاهان، مواد مغذی مایع را به عمق زمین میریزد. آنها به سرعت از ناحیه ریشه فعال عبور می کنند. بافت خاک همچنین نرخ آبشویی را کنترل می کند. خاک های شنی به شدت زهکشی می کنند و باعث از دست دادن شدید مواد مغذی می شوند. خاکهای رسی سنگین مانند اسفنج عمل میکنند و مواد مغذی مایع را برای چندین هفته در جای خود نگه میدارند.
میکروب ها در دسترس بودن مواد مغذی نهایی را دیکته می کنند. بیولوژی خاک فوراً با کاربردهای مایع در تعامل است. باکتری های مفید و قارچ های میکوریز مواد معدنی محلول را مصرف می کنند. آنها به طور موقت این مواد مغذی را در ساختار سلولی خود قفل می کنند. وقتی این میکروب ها می میرند، مواد مغذی را به آرامی به گیاهان باز می گردانند. بیولوژی خاک قوی یک کاربرد مایع زودگذر را به یک رویداد تغذیه پایدار تبدیل می کند.
ذخیره سازی مناسب بهترین دفاع شما در برابر تخریب مواد مغذی است. هنگام ارزیابی یک بطری قدیمی، همیشه به 'آزمون حس ها' تکیه کنید. بوی نامطبوع، رنگ های تیره و تبلور شدید را بررسی کنید. اگر محلول در تست لرزش شکست خورد، آن را دور بیندازید. ما به شدت توصیه می کنیم موجودی خود را در یک محیط خنک، تاریک و کاملاً بسته نگهداری کنید. کنترل مناسب دما از جدایی فاجعه آمیز جلوگیری می کند.
به عنوان آخرین مرحله عملی، هرگز از کود مشکوک به کل محصول خود استفاده نکنید. در صورت شک، محلول را روی یک گیاه جدا شده آزمایش کنید. ۴۸ ساعت صبر کنید تا علائم سوختگی یا پژمردگی شیمیایی را مشاهده کنید. این اقدام احتیاطی ساده از برداشت گسترده تر شما محافظت می کند و در عین حال به شما کمک می کند تا با خیال راحت از موجودی قدیمی تر استفاده کنید.
A1: به ندرت به عنوان یک سم مستقیم عمل می کند. با این حال، فرمول های مصنوعی تاریخ مصرف گذشته اغلب محتوای آب خود را از دست می دهند و باعث افزایش غلظت مواد مغذی می شوند. استفاده از این لجن غلیظ باعث سوختگی شدید نمک در ریشه می شود. برعکس، مواد آلی تخریب شده به سادگی فاقد مواد مغذی زیستی هستند که منجر به گرسنگی گیاهان به جای سمیت مستقیم می شود.
A2: بله، انجماد مکرر امولسیون های مایع را خراب می کند. دمای انجماد نمک های معدنی محلول را مجبور به رسوب و تشکیل بلورهای جامد می کند. در حالی که گاهی اوقات می توانید با گرم کردن بطری و تکان دادن شدید این کریستال ها را دوباره حل کنید، امولسیون های آلی پیچیده برای همیشه جدا می شوند.
A3: هرگز کود بد را در زهکشی طوفان یا آبراهه های طبیعی نریزید. این باعث شکوفه های عظیم جلبک ها و آسیب های زیست محیطی می شود. مایع منقضی شده را به شدت با آب رقیق کنید و آن را روی سطح وسیعی از خاک خالی یا چمن بریزید. برای مقادیر زیاد، با مرکز دفع زباله های خطرناک محلی خود تماس بگیرید.
A4: کاملاً. بطری های باز نشده تعادل استریل و بسته شده در کارخانه را حفظ می کنند. پس از باز شدن، هوای محیط، رطوبت و باکتری های میکروسکوپی موجود در هوا را معرفی می کنید. یک بطری باز شده از مایع ارگانیک ممکن است در عرض شش ماه فاسد شود، در حالی که یک بطری مهر و موم شده می تواند به راحتی دو سال دوام بیاورد.
A5: بوی تخم مرغ گندیده نشان دهنده رشد باکتری های بی هوازی است. وقتی مایعات آلی فاقد اکسیژن هستند، میکروب های بی هوازی کنترل می شوند و گاز سولفید هیدروژن تولید می کنند. این بدان معنی است که مواد آلی به جای تخمیر ایمن در حال پوسیدگی هستند. برای جلوگیری از آلودگی خاک باید فوراً محصول را دور بریزید.